1. vorige
  2. volgende

Misiekaba doet beloften tijdens summit over kinderrechten

“Ik beloof dat ik het integrale kinderbeschermingsnetwerk, Ik Ben, zal koesteren en faciliteren.” En “ik beloof dat ik de kinderlijn 1,2,3 zal versterken.” Deze twee beloften deed minister André Misiekaba van Sociale Zaken en Volkshuisvesting tijdens de Nationale Jeugd en Kinder Summit in ver band met 30 jaar Convention on the Rights of the Child. Verschillende leerlingen van de Mulo- en LBO-scholen zijn middels stellingen en discussie kennis bijgebracht over kinderrechten. Zij zijn steeds flink getoetst door Sharda Ganga na de presentaties over dagelijkse onderwerpen. In 1993 tekende Suriname het Kinderrechtenverdrag.

De minister zegt aan de betrokkenen die elkaar nu hebben vastgehouden, de verschillende ministeries die jeugdbeleid in hun vaandel hebben maar ook de NGO’s die elkaar hebben gevonden, in staat zijn historische veranderingen teweeg te brengen in het leven van kinderen. De kindertelefoonlijn is momenteel door de weeks tussen zeven en drie uur beschikbaar, maar wat als een kind na dit tijdstip hulp nodig heeft? Misiekaba geeft aan dat zijn tweede belofte hierop betrekking heeft en hij de dienst ook in het weekend beschikbaar wil hebben.

De bewindsman vindt dat er in Suriname een heleboel is gebeurd op het gebied van kinderrechten. Hij zegt dat "we in de gelukkige omstandigheid zitten dat, op een paar drop-outs na, bijkans alle kinderen op school zitten, ons justitieel apparaat bescherming biedt aan kinderen en veel van onze kinderen toegang hebben tot ICT". Echter benadrukt de minister dat er nog open terrein is dat aangepakt moet worden. “Wij vinden dat niemand moet achterblijven.” Zolang er kinderen naar school gaan met een hongerige maag of kinderen die niet naar school kunnen omdat hun moeder geen schooltas voor hen kan kopen, zolang een kind nog seksueel misbruikt wordt, is er werk te doen. Kinderen hebben alleen, omdat ze kinderen zijn, extra bescherming nodig. "Ik ben nog niet tevreden, dus dat wil zeggen dat we werk hebben".

“Ik heb niet het gevoel dat de kinderen die er waren, alles hebben gezegd wat ze zouden willen zeggen". Kinderen in Suriname durven volgens Emy Hart, directeur van Rumas, nog niet echt hun mening te geven. Ze is niet echt verrast met wat de kinderen hebben gezegd en denkt dat zij nog meer naar buiten kunnen treden en meer te zeggen hebben. Ze wil kinderen bemoedigen om te zeggen wat ze moeten zeggen, omdat men anders niet weet wat er aan de hand is. Het heeft volgens haar niet gelegen aan de setting, ze denkt dat het vandaag beter zal gaan.

“Het seminar is voor kinderen, door kinderen en met kinderen.” Kinderen hebben echt persoonlijke aandacht, ondersteuning en begeleiding nodig, legt Hart uit. "Wij als volwassenen geven die aandacht niet, veel volwassenen verzaken hun plichten om kinderen om adequate wijze te begeleiden, dat vind ik persoonlijk heel erg". Hart geeft aan dat er veel werk aan de winkel is en er een agressief beleid losgelaten moet worden. "Suriname moet worden wakker geschud, er gebeurt te veel met onze jeugd".

De Nationale Jeugd en Kinder Summit wordt gehouden tot 20 november en wordt afgesloten met een wandelloop/festival.

Raoul Lith
  1. kinderen 17
  2. zeggen 5
  3. suriname 4
  4. hart 3
  5. school 3