“We moeten de straat op” en “We moeten protesteren”

“We moeten de straat op” en “We moeten protesteren”. Dat waren enkele van de reacties op de aangekondigde verhoging van de brandstof-, stroom- en watertarieven. Voor alle duidelijkheid: acties steun ik niet! Waarom? Omdat het mosterd na de maaltijd is. In 2011, 2012, 2013 en 2014 moesten we de straat opgaan. Toen het geld deels over de balk werd gesmeten en in de zakken van corrupte politici, hun vrienden en familieleden verdween.  

Maar toen hadden we het te druk met alles recht praten wat krom is en schreeuwen dat we voor nog vijf gaan. Bovendien, als we gaan protesteren, komt er dan geld in de staatskas? Ik dacht het niet! Met chaos worden de problemen alleen maar groter.

Neem ik de president de huidige situatie kwalijk? Ja en nee. Ja, omdat hij 'in the end' hoofdverantwoordelijke is. En nee, omdat de president kennelijk net zoveel weet van economie als ik. En dat is niet veel meer dan wat ik op de middelbare school heb meegekregen. Het staatshoofd is zelf ook slachtoffer. Van al die adviseurs die hem vertelden dat er genoeg geld is en hij door kon gaan met uitgeven. Toen de waarheid uiteindelijk boven tafel kwam, vlak voor de verkiezingen, wilde hij het ons eerlijk vertellen: de financiële situatie is precair. Alleen kreeg de president vervolgens de hele paarse meute over zich heen. Die wilden liever doorgaan met het volk zand in de ogen strooien.

Linksom of rechtsom, wijzullen de rekening moeten ophoesten. En ik ben bereid mee te betalen. Omdat Suriname niet van Bouterse, zijn adviseurs of de NDP is. Suriname is van mij, van ons. En ik wil dat het goed gaat. Voor mezelf, mijn peetzoon - het arme schaap weet niet eens in welke situatie hij ter wereld is gekomen -en de rest van de Surinamers. En eerlijk is eerlijk, ik kan de verhogingen betalen. En dat is niet pedant bedoeld. Hoog is mijn inkomen niet, maar heb het geluk dat ik geen huur betaal en de stroom- en waterrekening samen nog geen SRD 200 is. Maar er is een hele grote groep die onder minder florissante omstandigheden de maand moet doorkomen. Uit solidariteit met hen wil ik meer betalen. Maar dat zal niet genoeg zijn.

Dus beste president. Nee. Fout. Geachte president. Ik doe een dringend beroep op u de meest kwetsbare groepen in de samenleving te ontzien. Anders vallen ze ten prooi aan 'onze' enige echte vijand: armoede! De verhoogde benzineprijs overleven we wel. We hebben ooit SRD 5 betaald per liter. Het duurdere water. Ook dat kunnen we dragen. Het zal ons direct ook leren er zuiniger mee om te gaan. Maar die torenhoge stroomrekening president. Die is moordend. Daarom stel ik voor huishoudens deze financiële strop te besparen. Voer de tariefaanpassing in vijf termijnen door, verdeeld over vijf jaar. Anders betalen we het dubbel. Thuis en in de prijzen in de winkel. Want het overgrote deel van de ondernemers is slechts solidair met de eigen zak.

Verder stel ik voor de huurwaardebelasting fors te verhogen. Iemand die in zijn eigen huis woont ter waarde van SRD 100.000 betaalt slechts SRD 30 aan belasting per jaar. Dat zou vertienvoudigd kunnen worden. En laten we eindelijk onroerendgoedbelasting heffen. In eerste instantie niet op bebouwde grond. Begint u met blote bouwkavels. Voor eigendomspercelen stel ik SRD 1 per vierkante meter voor. Bij domeingrond het dubbele. Dat zal ook een positief effect hebben op de prijzen van grond, is mijn verwachting. Een verhoging van de wegenbelasting met minimaal SRD 250 voor autobezitters en motorfietsen. Bromfietsers mogen voor de helft op de openbare weg komen. En verhoog de AOV gerechtigde leeftijd maandelijks met een maand, zodat we in 2020 op 65 jaar zitten.

Beste president. Nee. Fout. Geachte president. Als u daarnaast ook de corruptie keihard aanpakt en ernstig bezuinigt op de staatsuitgaven, komen we er wel. We hebben als Surinamers immers voor hetere vuren gestaan. En beschouwt u critici, zoals ik, niet als vijanden. Misschien zijn wij het wel die het oprecht met u menen in uw functie als staatshoofd. En niet de figuren die u naar de mond praten. Die zijn overigens van de aardbodem verdwenen. 116.000 Surinamers die op u hebben gestemd, ik hoor en zie ze niet meer. Op sociale media en bij de opbelprogramma's. Kortom, ik wil meebetalen en een hoop andere landgenoten ook. Maar ontzie de zwakkeren in de samenleving! Als dat lukt en u zich ontdoet van al die tarantula's, dan sta ik vierkant achter u en de rest van Suriname ook!

giwani@hotmail.com
  1. president 8
  2. srd 6
  3. gaan 4
  4. betalen 4
  5. geld 3