Column: Politieke Borrelpraat (PBR) deel 269

De Nationale Assemblee donderdag in een speciale vergadering bijeen. “Zo, dat was me een weekje wel, vol met ongerijmdheden.”
“Noem dan een paar van die dingen die niet rijmen.”
“Allereerst babbelt de Assemblee in de breedte, in de lengte, achterwaarts en zijwaarts, maar nauwelijks in de diepte over de aangekondigde verhogingen van brandstof, stroom en water.”
“Ben ik niet met je eens; er zijn nuttige bezuinigingsvoorstellen aangedragen en goed kritische vragen gesteld.”
“Da hoe vond je het voorstel van het geachte lid Misterkaba om de inkomstenbelasting geleidelijk af te schaffen?”
“Op zich geen gek voorstel, want hij heeft wel gelijk dat het huidige systeem veel te ingewikkeld is om in te vullen.”
“Maar het zwakke van het betoog van M. Kaba vind ik dat hij niet eens globaal aangeeft welk systeem dan wel goed zou zijn om ook al die kleine en middelgrote ondernemers, vooral in die informele sector, makkelijk in het systeem te krijgen om ook belasting te laten betalen.”
“Ik denk dat die verhoging van de stroom- en waterprijs vooral die informele sector meer zal laten bijdragen.”
“Ja, maar dan wentelen ze dat af op de consument.”
“Dan zal die minder moeten carwashen, eten van langs de straat kopen, taxi rijden en dat soort dingen.” ”Maar uit cijfers van de economisten blijkt duidelijk dat de overheid de grootste verspiller, geldsmijter en de minst bezuinigende factor in onze samenleving is.”
“En dat die overheid de veroorzaker van die crisis is, niet zozeer de wereldmarkt.”
“En vaak gebruikt de overheid de middelen verkeerd. Ik bedoel: geef bijvoorbeeld de douane een goed gebouw en goede communicatiemiddelen, dan hoeven handelaren geen beltegoed voor ze te kopen. Zo drijf je hun in handen van die lui.”
“Maar ik weet nog steeds niet wat die eerste ongerijmdheid van de week van je is.”
“O ja, is jullie laten me afdwalen! De assemblee hamert op bezuinigingen van de overheid, maar die hele praatmarathon van ze wordt live uitgezonden door de STVS en radio Boskopu. Weet je hoeveel dat kost?”
“En velen vervelen al gauw van dat saai gepraat, vol herhalingen en stemmingmakend geklaag, onproductieve verwijten en onbruikbare voorstellen.”
“Onbruikbare voorstellen? Verklaar je nader. Ik vond heel wat voorstellen zeer bruikbaar.”
“Maar geen enkele daarvan verhoogt de inkomsten van de staat binnen een maand beduidend.”
“Is niet erg. Dan had men tijdens die vorige regeerperiode niet zo moeten smijten met geld.”
“Dat is mooi en waar, maar dat terugtrappen lost de huidige crisis niet op.”
“Maar degenen die toen grof gestolen hebben, moeten keihard berecht worden.”
“Dat niet alleen: ze moeten ook het gejatte bedrag, met rente, terugbetalen.”
“Gelukkig heeft de rechter-commissaris beslist dat die Van Dikke Kanten in die EBS megafraude aangehouden blijft.”
“Een mega-corruptiezaak bij de Energiek Stelende Bedrijfsleiding en tot nog toe is maar één stroman, die Vankantenman van NV Krieng-land achter slot en grendel?”
“Laat die man gaan fluiten en vertellen met wie hij allemaal dat EBS-geld heeft verdeeld. Jullie geloven toch niet in het sprookje dat hij die hele 20-plus miljoen srd in eigen zak heeft gestoken?”
“Ik begrijp dit niet. Daarvan wordt hij toch verdacht?”
“Luister mijn jonge sopibrada, ik ga je een voorbeeld geven. Stel je voor, ik werk bij een baas als inkoper en ik sluit een contract met jou om generatoren voor ons bedrijf te kopen. Tegen de regels in, krijg je vooraf al het geld overgemaakt, 20-zoveel miljoen srd, overeenkomend met 5 miljoen euro. Je koopt die spullen niet, maar dat geld is op.”
“Ay, en met droge ogen motiveer je dit door ijskoud te zeggen dat je meerwerk hebt verricht. Da specificeer welk meerwerk van over de 20 miljoen je hebt verricht. En waar zijn de schriftelijke bewijzen van dit meerwerk?”
“Gestort op mijn offshore bankrekening; Dat was dat meerwerk.”
“En vandaaruit is het grootste deel naar de rekeningen van de comparanten gegaan.”
“Zeg geen onverantwoordelijke dingen, je bent insinuerend bezig.”
“Dit is een voorbeeld, mang! Okay, die nyang wordt met twee of drie bedrijf-toppers gedeeld, maar eentje wordt overgeslagen, terwijl de rest vijf miljoen de man krijgt. Boi, die ene laat als wraak wat stukken uitlekken naar een DNA-lid van de oppositie en die gaat met die bewijzen naar de waarnemend Pee Gee en die zijn tanden in deze zaak.”
“Saaang, zo te zien yu sab tori.”
“Nee, ik vertel een verzonnen verhaaltje, wan lee’tori.”
“En wat is je volgende ongerijmdheid van de week?”
“Een zekere R.R., hoofdinspecteur van politie, een man van de wet dus, en verdacht van zowat alles wat onwettig is, is spoorloos verdwenen.”
“Ik vind dat heel gerijmd. Hij is ondergedoken.”
“Wacht nou even, man. De eerste ongerijmdheid in deze case is, dat de politie een eigen officier niet kan opsporen.”
“Van kleine oplichters en straatdieven kan de politie wel mooi een advertentie met foto met naam en faam, ras en kras, leeftijd en kleeftijd; reden van opsporing en verdacht waarvan via de media verspreiden, maar van deze geüniformeerde crimineel kan de politie dat zo te zien nog steeds niet doen. Da hoe dan?”
“Ons beschermt ons, zo te zien.”
“Maar nog mooier: pas vanaf deze maand wordt de man z’n salaris geblokkeerd, omdat zijn ziektebriefjes niet geaccepteerd worden.”
“Waarom niet?”
“Omdat ze waren uitgeschreven door een specialist; dat mag alleen als de huisarts de man naar die specialist had verwezen.”
“Maar dat wist die specialist toch dondersgoed! Waarom schreef hij dan toch die ziektebriefjes?”
“Omdat hij misschien daarvoor goed gehonoreerd werd door die corrupte hoofdinspek.”
“Dit vind ik te ver gaan. Eens noemde je specialisten geldwolven, en nu insinueer je dat ze ziektebrieven verkopen. Dat kan niet. Doktoren noch specialisten geven tegen betaling ziektebriefjes af. Ook niet aan leerlingen tijdens repweken, So’s of tijdens eindexamens.”
“Oh, sorry dan, ik trek m’n woorden terug.”
“En ze dreigen ook niet met het stopzetten van de behandeling van EHBO-patiёnten omdat ze een tijdje niet waren uitbetaald daarvoor. Alsof ze van dat inkomen afhankelijk zijn.”
“Nee, dat doen ze niet, echt niet. De goeden niet te na gesproken.”
“Reden te meer om alvast die specialist voor verhoor op te brengen en stevig aan de tand te voelen.”
“Nee toch, dat doe je niet met zo een godheid, dalijk is die ook onvindbaar.”

“Volgende ongerijmdheid: de importeurs en handelaren staan op hun kop van ellende, omdat de minister van Financiёn per meteen de doorvoerhandel heeft stopgezet.”
“Volgens mij importeren wij de helft van alles voor Guyana en alles voor Frans-Guyana.”
“Mogen wij als uitgeknepen volk weten, hoeveel containers met wat erin per maand naar waar doorgevoerd worden of is dit staatsgeheim?”
“En als het er zoveel zijn, honderden zijn zeilende, tientallen staan op de haven in depot, hoe worden ze dan doorgevoerd?”
“Simpel, op een containertruck via de Oostwest.”
“Goed zo, en dat deel dat gaat naar Guyana, hoe gaat dat de grens over?”
“Met die Kaywana of Kayawani veerboot daar bij Southdrain.”
“Ik ga vaak die kant op, ik heb zelden tientallen containertrucks daar gezien voor de oversteek.”
“Dan via de haven van Nickerie.”
“Ook daar zie ik niet tientallen containers per week naar Guyana gaan; en een aantal jaren terug was de steiger daar jarenlang onbruikbaar voor zwaar verkeer.”
“Dan via de aanlegsteigers van particulieren.”
“Dat kan, maar dan voel je dat het erg corruptiegevoelig is.”
“Hoezo? Die containers worden toch hier in de haven verzegeld en dan doorgevoerd met een douanier erbij?”
“Altijd? En is die douanier erbij een garantie dat die truck ergens in een eenzame zijweg van de Oostwest voor 80% wordt gestript en dan weer wordt verzegeld?”
“En is de haven van Georgetown, die vlakbij de zee ligt, zo ondiep voor schepen?”
“Die van Cayenne wel, en veel van de doorvoer is voor Cayenne.”
“Vertel me, hoe gaan tientallen containers de Marowijne over, met die kleine veerboot aldaar?”
“Wat wil je ons met als deze logistieke redenering zeggen?”
“Ten eerste dat het gewoon onmogelijk is dat er zoveel containers werkelijk voor de doorvoer bestemd zijn. Het zou daarom best kunnen dat van de tien doorvoercontainers twee echt voor de doorvoer zijn en acht via een sluipweg, zonder dat er invoerrechten op betaald zijn, alhier op de markt komen, en daar wordt enorm aan verdiend, vandaar die commotie onder een groot deel van de doorvoerimporteurs.”
“En doordat vele van die lui zoveel oneigenlijke winsten hebben gemaakt, hebben ze met een deel van dat geld politieke invloed bij alle politieke partijen gekocht. Vandaar dat er al die jaren niets hieraan kon worden gedaan.”
“Da waarom kan men nu wel wat doen, net zoals met die skalians op ons stuwmeer? Hebben die magnaten nu opeens geen politieke invloed meer?”
“Jawel, maar omdat slandskas leeg is en bij wet niet monetair gefinancierd mag worden, moet de regering nu meer binnenhalen van iedereen. Dus ook van de doorvoer-importeurs en de goudmagnaten.”
“Maar bij dit alles zie je eenzelfde lijn: ik sla eerst hard met bijvoorbeeld een 100%-verhoging, en als een bepaalde groep schreeuwt, blèrt, huilt, klaagt, dreigt en scheldt, dan zak ik na wat gesoebat de zaak naar 80% en na nog wat gemopper en gewopper zak ik naar bijvoorbeeld 77,3114% en dan laat ik mijn meerderheid in de volksvertegenwoordiging dit goedkeuren. Leve de democratie.”
“En leve de minister die de vakbondsbrand bij de brandweer door de leden zelf laat blussen. Die verouderde wetgeving van ons kent in zulke gevallen geen referendum, vandaar.”
“Maar waarom moeten de resultaten van de doorlichting van staatsbedrijven achter gesloten deuren behandeld worden?”
“Omdat concurrenten anders bedrijfsgevoelige informatie te weten gaan komen.”
“Ach, kom nou, wat voor concurrentiegevoelige info zou naar buiten kunnen komen? Hoeveel subsidie ze krijgen? Hoe hoog de salarissen van hun directieleden zijn? Hoe lang gelden ze een jaarverslag hebben ingediend?”
“Ik zou graag een lijst willen zien van alle staatsbedrijven met daarachter het bedrag dat er in 2013 aan hen aan subsidie betaald is. Zal dat ook achter gesloten deuren moeten plaatsvinden?”
“Natuurlijk, want vele belastingbetalers zullen wild en wit van woede worden, als ze zien hoe hun belastinggeld in bodemloze vaten gesmeten worden. Weet je dat er zowat 100 staatsbedrijven elk jaar weer subsidie krijgen, zonder dat ze wat opbrengen?”
“Kan niet, is niet waar.”
“Droom maar verder en blijf maar geloven in de mooie sprookjes van gladde politici.”
“Ik droom over mijn volle glas, die is nu leeg.”
“Proost.”

Rappa
  1. man 6
  2. goed 5
  3. geld 5
  4. gaan 5
  5. miljoen 5