In Memoriam: Drs. Lam van Gisbergen

Als het geronk van de zware BMW motorfiets door de lokalen en het schoolterrein van de onderwijsinstelling aan de Passiebloemstraat 1 te Zorg en Hoop tot onze oren doordrong, wist iedereen dat onze leraar Nederlands gearriveerd was. Het was dan op de schoolklok kwart voor zeven. Een man die dagelijks op tijd was voor de klas en nimmer verzuimde.Goed voorbereid als altijd moest geen minuut van de les verloren gaan. Tegen laatkomers en de ordeverstoorders in de klas deelde hij na een of twee berispingen als: "dat gesodemieter moet nu ophouden!” de navolgende straffen. Uit het leesboek les 5 de eerste 10 alinea’s indringend lezen en de inhoud in 3 à 4 regels opschrijven en de volgende keer meenemen voor een cijfer.Met trots dient te worden vermeld, dat de heer Van Gisbergen genoemd mag worden als de grote kenner van de West-Europese literatuur en in het bijzonder die van de Nederlandse. Zijn vermogen om door te dringen in de verschillende culturen der volken, die er woonden en hun zeden en gewoonten tot ver terug in het verleden te traceren, hebben deze grote zoon van Nederland onsterfelijk gemaakt voor hem en allen die hem op welke wijze dan ook hebben leren kennen.Het stokpaardje uit de Nederlandse literatuur was voor hem zonder meer het tijdperk van de Middeleeuwen. Het Middelnederlands of het Diets was voor hem geen probleem. Het was gewis interessant als hij voorlas uit: 'Van den Vos Reinaerde.'Spannende stukken uit Reintje de Vos, vooral de nogal seksueel geaarde, wist hij zo 'cool' over te brengen, dat de klas dreunde van het lachen.Het kunnen stellen van een goed stuk in het Nederlands was een vereiste voor wat betreft het schriftelijk gedeelte van het eindexamen. Ik breng in herinnering, dat een der titels waarover een opstel moest worden gemaakt voor het eindexamen, als volgt luidde: Rassenwaan en Rassenhaat. Ik pakte dit onderwerp, maar bleek achteraf er niet veel van te hebben terechtgebracht. Het mondelinge examen afgenomen door meneer 'Gisje' viel gelukkig mee, zodat ik in 1959 met een ruim voldoende voor Nederlands de dagopleiding van de Surinaamse Kweekschool (SKS) mocht verlaten.Zijn 'leeshonger' was niet te stillen. Zijn woning aan de Kwattaweg, in de buurt van de Charlesburgweg was zonder meer een bibliotheek. Vanaf de begane grond tot zijn slaapkamer op de bovenverdieping was volgepropt met literatuur. Dat was Lam’s rijkdom.Hij is niet meer in ons midden. Recent heeft hij op de hoge leeftijd van wel haast 93 jaren het aardse verlaten. Tot op het moment van zijn laatste ademtocht heeft zijn vrouw Jettie de Vries hem bijgestaan, zoals al de jaren.Veel sterkte en bijstand aan zijn weduwe en de rest van de familie De Vries.Vaarwel meneer Lam van Gisbergen. Namens veel van uw studenten, Tjait Ganga
  1. nederlands 3
  2. klas 3
  3. literatuur 3
  4. wist 2
  5. les 2