Het allervreemdste gezicht van de laatste week was wel de foto van de ‘Wong Djowo’-dag op

Het allervreemdste gezicht van de laatste week was wel de foto van de ‘Wong Djowo’-dag op Mariënburg - met de wederopgestane John Nasibdar van Oud-Nieuw Suriname, gezellig op een podium met Willy ‘ik kan niet geloven dat die nog bestaat’ Soemita.  

Met elke uitbreiding van het rariteitenkabinet verliest de VHP-voorzitter een stuk van zijn geloofwaardigheid. Misschien win je dan wel de verkiezing - en ook dat valt nog te bezien - maar je verliest elke mogelijkheid tot fatsoenlijk regeren. Maar ach, wat klets ik, fatsoenlijk regeren? Daar gaat het toch echt allang niet meer om.

Ik moet bekennen dat de rest van mijn column al de vorige week is geschreven. Foutje - ik had niet in de gaten dat afgelopen zaterdag een vrije dag was. Ik startte de column met een opsomming van merkwaardige gebeurtenissen - de jaardag van de Juspolminister, de quorumtoestanden, en zo nog het één en ander. En ik schreef verder:

De lust tot schrijven is je eigenlijk al vergaan nog voordat je begint: hoeveel onzin kan een mens verwerken binnen een paar dagen? Is domheid besmettelijk? Even besmettelijk als homoseksualiteit? Wat zeg je me nu, homoseksualiteit besmettelijk? Ik begin te denken dat sommige van onze volksvertegenwoordigers die gedachte koesteren. Voor hen is homoseksualiteit erger dan ebola.

Dat domheid besmettelijk is, daar zijn al boeken over volgeschreven. Hele volkeren, hele kiezersblokken die hun eigen verstand uitschakelen en nog slechts geloven wat de leiders ze vertellen, of dat nu partijleiders, religieuze leiders, voorzitters van welke-club-dan-ook zijn.

Dan staat daar de vice-president te verkondigen dat er toch echt helemaal geen sprake is van sluip-routes om homorelaties te legaliseren. Want dat zou de politieke dood betekenen, als we Portia Simpson van Jamaica mogen geloven. Als ik de heren Misiekaba en Asabina zo hoor ageren, dan wil ik bijna tegen hen roepen: ze zijn niet besmettelijk hor, die homo's - je hoeft niet bang te zijn dat je plots allerlei dingen gaat voelen die je niet wil voelen als je te lang bij ze in de buurt bent. Of als er plots een homostel naast je komt wonen. Het zijn echt gewone mensen hoor.

Zouden deze felle tegenstanders van gelijke rechten voor homoseksuelen op de verkiezingsdag ook roepen: nee, ik wil niet dat je op me stemt, jo homo. Lopen ze rond met homo-detectie-apparaten? Weten ze zeker dat er alleen heteroseksuelen op hen gestemd hebben? Oh, de horror als je ontdekt dat je daar zou zitten mede dankzij de stemmen van die Surinamers. Dat je plots beseft dat volksvertegenwoordiger betekent: het hele volk vertegenwoordigen. De kromme, de dikke, de dunne, de oude, de jonge, de vrouwelijke, de mannelijke, de marron, de hindostaanse, de hetero, de homo...

Oh de horror, als je plots artikel 8 weer gaat lezen van dat ene ding dat je gezworen hebt te zullen verdedigen als volksvertegenwoordiger: er staat toch echt dat niemand op grond van welke status dan ook gediscrimineerd mag worden. Je zou bijna spontaan homo worden van de schrik. (Nee, lieve mensen, je kan niet spontaan homo worden. Wees maar gerust. Net zoals je ook niet van je homo-zijn af kunt geraken. Ook al bid je nog zo hard.) Oh, en over politieke zelfmoord gesproken. Heeft men in de gaten hoe snel de publieke opinie in bijvoorbeeld de VS is veranderd? Een jaar of vier geleden durfden zovele politici hun vingers niet te branden aan gelijke rechten voor homo's. Nu geeft de VS grif geld aan organisaties in andere landen die daarvoor opkomen.

Over een paar jaar weet niemand meer wat de hele heisa was en toekomstige generaties zullen zich een stuip lachen als ze de discussies in ons parlement bekijken in de archieven. Ik kan niet wachten.-.

gangadwt@gmail.com
  1. homo 6
  2. besmettelijk 5
  3. echt 4
  4. plots 4
  5. geloven 3