De redactie van DWT Publishing NV stelt lezers in de gelegenheid stukken in te zenden ter publicatie

De redactie van DWT Publishing NV stelt lezers in de gelegenheid stukken in te zenden ter publicatie. In principe worden alle ingezonden artikelen opgenomen, tenzij de inhoud daarvan schadelijk, kwetsend of beledigend is voor derden. Stukken die geplaatst worden komen niet noodzakelijkerwijs overeen met de bmening van DWT Publishing NV. De redactie behoudt het recht om stukken niet te plaatsen, in te korten of te redigeren zonder dat die uit de context worden gehaald. 

Hoe kunnen de religieuze organisaties betrokken worden bij de opbouw van het land. Dat is de vraag waar Seti SRnan in een aantal rondetafelgesprekken een antwoord op heeft getracht te vinden. Het problematische is dat de religiën onderling onverzoenlijk zijn voor wat betreft hun geloofsartikelen, hun heilige boeken en hun rituelen. Nog problematischer is dat de volgelingen geen behoefte hebben aan kritische beschouwingen van hun geloof. Dat is precies het kernprobleem van natievorming: hoe kunnen groepen met onverzoenlijke tegenstellingen toch bijeen zijn in nationaal verband? Tijdens een discussie hierover met Carlo Lansdorf, apostel van Kinderen van het Licht Ministries en pastor van De Stem, het opvangcentrum voor drugsverslaafden, stelt een der aanwezigen plotseling de vraag: wat gaat voor, volkslied of gebed?

De eerste reactie van verschillende aanwezigen is: gebed. Immers, het goddelijke verdient voorrang boven het aardse. Gaandeweg het debat worden de posities genuanceerder. Een aanwezige brengt naar voren dat er in internationaal diplomatiek protocol, bijvoorbeeld bij staatsbezoeken, er alleen sprake is van vlag en volkslied. Gebed zou mogelijk een plaats kunnen krijgen in bijzondere gevallen, maar over het algemeen is er geen plaats voor gebed. En daar zijn goede redenen voor. Een vertegenwoordiger van Saudie Arabia zou het mogelijk niet op prijs stellen als hij werd verwelkomd met een gebed van onze presidentsadviseur.

Een andere aanwezige stelt: "De exclusiviteit die elke religie voor zichzelf opeist, maakt dat de religiën pas goed een bijdrage aan de morele vorming van de samenleving kunnen leveren als er iets overkoepelends wordt geconstrueerd over de verschillende religiën heen. Dat overkoepelende principe is de natiestaat."

Seti SRnan concludeert dat het bij de constructie van een nieuwe politieke moraal van groot belang is dat er een strategie ontwikkeld wordt om met religieuze organisaties te werken aan een politiek programma. Daarbij moet voorkomen worden dat mensen het nieuwe politieke alternatief gaan associëren met een bepaalde religieuze stroming. Voor religieuze groepen is het ook niet van belang om met een bepaalde politieke partij verbonden te zijn.

Religie en politiek zijn gescheiden domeinen, maar er is politiek in de religie en er is religie in de politiek. Beide zijn gericht op een gemeenschappelijk doel: het welzijn van de mens, in het ene geval als opdracht van de Schepper, in het andere geval, als verwezenlijking van de mens zelf.

Volgens alle religiën wil de Schepper dat de mens in de schepping een autonome, zelfstandige rol heeft, met een eigen wil, met kennis van goed en kwaad. Machtsmisbruik, uitbuiting, discriminatie, armoede en corruptie zijn niet in overeenstemming met de opdracht van de Schepper. Maar het is aan de mens om zichzelf op deze punten te corrigeren. De Schepper verwacht en wenst dat alle mensen een goed leven hebben. Maar we zullen het zelf, met zweet en tranen moeten waarmaken.

De profeet Elia (I Kon. 18,17), apostel Paulus (Hand. 24, 5) en Jezus (Luc.23, 5) werden beschuldigd van opstandigheid. Het optreden van Jezus tegen de tollenaars bij de tempel spreekt boekdelen. In de Bijbel zijn voorbeelden van God die mensen oproept om in opstand te komen om een misdadige regering te straffen en een onderdrukt volk te bevrijden. Er zijn voorbeelden in de Bijbel waar God hoge beambten opdraagt zich teweer te stellen tegen wrede heersers. Daniel kon zeggen dat hij niet opstandig was tegen de koning toen hij weigerde het bevel van de koning uit te voeren. Gehoorzaamheid aan God gaat voor gehoorzaamheid aan de koning (Hand.5, 29)

Er bestaat, ook voor de christenen, een recht van opstand. Er bestaat zelfs een plicht van opstand, volgens sommige Schriftgeleerden: "Geloven is het betrokken zijn in het gebeuren van Gods bevrijdend handelen; de bevrijding van de mens uit zijn politieke en sociale ketenen."

Zo spreken de bevrijdingstheologen. De uittocht uit Egypte is nog steeds gaande, we zijn nog steeds op weg naar het beloofde land van vrijheid en onafhankelijkheid, vrij van farao's en slavernij.

Wim Bakker

Voorzitter van Seti SRnan
  1. gebed 5
  2. mens 5
  3. religieuze 4
  4. religien 4
  5. religie 4