Wat is er zo aantrekkelijk aan de woningbouw in ons land? Tenminste

Wat is er zo aantrekkelijk aan de woningbouw in ons land? Tenminste, met de belofte waar haast iedere politicus mee denkt te scoren. Het benauwde gevoel bekruipt mij als zou er een volksplanting hebben plaatsgevonden waar dringend huisvesting voor nodig is. Heb ik iets gemist? Zijn ontheemde Syriërs, Irakezen of Koerden massaal naar Suriname gevlucht uit angst voor IS? Iedere politicus of een beetje volksmenner wil tegenwoordig huizen bouwen.  

Deze zogenaamd sociaal betrokkenen gaan voorbij aan de noodkreet van Anthony Wong, voorzitter van de Algemene Aannemers Vereniging dat het gros van de Surinamers geen werkethiek kent en dat bijna de helft van de arbeiders in de bouw geen Surinaams paspoort heeft.

Niet zo lang terug verscheen een vernietigend rapport van een enquêtecommissie over het functioneren van woningcorporaties in Nederland. Aanleiding voor de enquêtecommissie waren de uit de hand gelopen nevenactiviteiten die niks te maken hadden met de bouw van betaalbare sociale huurwoningen. Miljarden euro's werden vergokt aan dubieuze beleggingen. Uiteindelijk moest de huurder ervoor opdraaien. De geleden schade werd met verhoogde huurprijzen gecompenseerd, terwijl directeuren geen beetje gene toonden om in peperdure Ferrari's te rijden, vakantiewoningen in tropische paradijzen aan te schaffen en riante salarissen op te strijken. De corporaties kregen flinke tikken op hun vingers. Alle activiteiten buiten de woningbouw moeten worden afgebouwd en zij moeten doen waar zij voor zijn opgericht: betaalbare sociale woningen bouwen en beheren.

Nu wil in Suriname vakcentrale CLO in het gat springen waar de politiek het heeft laten afweten. Woningen bouwen. Een nevenactiviteit waar de CLO geen ervaring mee heeft maar nu al hoog en hard van de toren roept dat de eerste 160 woningen al in de eerste helft van volgend jaar af zijn. Een stukje bluf zoals de president beloofde dat voor de aanstaande verkiezingen de eerste trein van Poelepantje naar Onverwacht gaat rijden. Natuurlijk kan je als politicus van alles roepen om achteraf de schuld van het trage tempo op derden af te schuiven. Als oud-militair weet hij als geen ander dat het tempo van een peloton bepaald wordt door de laatste man. En de laatste man bij de aanleg van het treintraject is hij in dit geval niet. Misschien zijn het deze keer wel de grondeigenaren die de hoogste prijs zullen eisen (als zij überhaupt willen verkopen of verkassen!) voor hun achtererf waar de trein overheen gaat denderen.

Ronald Hooghart heeft al moeite zijn vakbondsactiviteiten en leden op het juiste spoor te houden. Zich storten in de woningbouw is nu al een avontuur. Grond van een vriend die hem vertrouwt gratis weggeven, bevat elementen die geen liefde met elkaar bedrijven. De vriend is een duister gegeven dat daglicht schuwt. Gratis is een duur begrip en iemand vertrouwen met je grond en geld is net zoveel waard als hem vragen op je vrouw te passen. Het begrip achteraf betalen kennen wij in Suriname beter als borgu no abi sorgu. Zijn geruststelling tegen politieke bemoeienis, is de politiek correcte uitspraak van een vakbondsleider. Maar het meest politieke aan zijn woningbouwplannen is het idee lanceren nog voor banken hebben ingestemd. Er zijn nog niet eens gesprekken gevoerd. Hoogie denkt dat financieringsinstellingen onderhandelingspartners zijn die je kan bedreigen met stakingen als zij niet over de brug komen. En zeker niet door armlastige ambtenaren die al moeite hebben met het aflossen van hun overlevingsschulden. De leest waarop deze woningbelofte geschoeid is, ruikt niet fris als Hoogie ook nog beweert dat de CLO nog nooit iemand heeft opgelicht. Volgens mij ruikt hij hier zijn eerste kans.

taknangami@live.nl
  1. woningbouw 3
  2. politicus 3
  3. suriname 3
  4. bouwen 3
  5. woningen 3